Zajęcia:

Pilates

Pilates

Metoda PILATES została stworzona w 1920 roku przez Joseph’a Pilatesa. Są to ćwiczenia psychofizyczne łączące umysł i ciało (Mind & Body). Podczas ćwiczeń pilatesu angażowane są mięśnie stabilizujące tułów, znajdujące się w przestrzeni od dolnej części żeber aż do linii bioder tzw. „powerhouse”. Pilates jest to rodzaj treningu funkcjonalnego o wysokiej efektywności uzyskiwanej przez świadome wykonywanie ćwiczeń pod kontrolą instruktora pełniącego rolę edukacyjną. W zajęciach stosuje się różne warianty ćwiczeń, dostosowane do aktualnych możliwości ćwiczących. Niezwykle istotne znaczenie odgrywa prawidłowy dobór ćwiczeń i zastosowanie odpowiednich obciążeń. Dużą uwagę przykłada się utrzymaniu prawidłowej postawy oraz precyzyji technicznej wykonywanych ruchów.

Celem tych ćwiczeń jest wyszczuplenie i rzeźbienie mieśni brzucha, a także pozostałych grup mięśniowych. Dodatkowo Pilates jest doskonałą formą relaksacji i redukcji nagromadzonego stresu.

Pilattes odbywa się w oparciu o zintegrowane ze sobą zasady. Do najważniejszych należą:

  • Środkowanie – koncentracja na środku ciała umożliwiająca bepieczne wykonywanie ćwiczeń;
  • Koncentracja – skupienie się wyłącznie na stabilizacji, sposobie wykonania ruchu i realizowanym celu;
  • Oddychanie – boczne, piersiowe, umożliwiające prawidłowe zaangażowanie mięśni głębokich brzucha, a przez to prawidłowe stabilizowanie kręgosłupa, szczególnie w odcinku lędźwiowym, Dodatkowo stosuje się zasadę wspomagania stabilizacji poprzez wykonanie wydechu w trudniejszej fazie ćwiczenia. Wykonanie wdechu lub wydechu w poszczególnych fazach ruchu dostosowane jest do realizowanego celu danego ćwiczenia;
  • Kontrola polegająca na pełnym skupieniu się na technice wykonywanego ćwiczenia, tak aby osiągnąc pełną precyzję ruchu. Istotnym elementem kontroli jest sukcesywne podnoszenie stopnia trudności w sposób indywidualny, odpowiednio dostosowany do aktualnych możliwości i umiejętności każdego uczestnika zajęć;
  • Precyzja – uzależniona od poziomu techniki, świadomości ćwiczących i predyspozycji osobowościowych. Ważną rolę pełni instruktor, który dokładnie omawia ćwiczenia, poprawnie je demonstruje i w razie konieczności koryguje błędy;
  • Wizualizacja – jest specyficzną formą przekazywania informacji z wykorzystaniem przykładów wzrokowych i słuchowych. Zastosowanie takiego rodzaju kreatywnego myślenia pobudza ciało do działania i korzystnie oddziałuje na jakość, a także na zwiększenie zakresu ruchu czy efektywności ćwiczenia;
  • Izolacja – polega na nauce wyizolowania mięśni centrum w pierwszym etapie ćwiczeń oraz skupieniu się na poszczególnych mięśniach podczas wykonywania ruchu w dalszej kolejności. Dzięki niej ćwiczący uzyskują większą świadomość ruchu, potrafią rozpoznać własne ewentualne dysharmonie mięśniowe, skupić się na odpowiednim wzmacnieniu osłabionych mięśni i rozciaganiu oraz rozluźnieniu przepracowanych i napiętych;
  • Integracja – bezpośrednio związana z zasadą izolacji, gdyż każde ćwiczenie angażuje całe ciało, choć głównie ukierunkowane jest na realizację określonych celów. Podczas ćwiczenia odpowiednie grupy mięśniowe są odpowiedzialne za stabilizację ciała, a inne za wykonywany ruch. Dodatkowo istotne znaczenie odgrywa połączenie wszystkiego w całość, gdyż sprzyja kształtowaniu koordynacyjnych zdolności motorycznych, a w szczególny sposób zdolności sprzężenia ruchów;
  • Płynność – czyli sposób w jaki wykonywane są ćwiczenia. Nie stosuje się wyizolowanych statycznych ruchów, gdyż w życiu codziennym takie nie występują. Połączenia elementów pomiędzy ćwiczeniami w jednostce lekcyjnej są dobrze przemyślane i prawidłowo przeprowadzone, tak aby uzyskać płynność procesu dydaktycznego;
  • Systematyczność – odnosi się bezpośrednio do procesu nauczania. Istnieje konieczność przejścia kolejnych etapów stanowiących o nabywaniu wiedzy i umiejętności u uczestników zajęć na poszczególnych etapach procesu treningowego, co pozwala na systematyczne zwiększanie poziomu świadomości i uzyskanie większej efektywności zastosowanych ćwiczeń;
  • Intuicja – ważne jest zaufanie odczuciom własnego ciała. Praca musi odbywać się w komfortowych warunkach zgodnie z własnymi możliwościami, nie wolno narażać mięśni na ból czy przepracowanie, gdyż daje to odwrotny efekt, prowadzi do wyczerpania organizmu, a w konsekwencji do powstawania różnego rodzaju kontuzji. Zastosowanie obciążeń ponad własne możliwości często wiąże się również z nieprawidłowym technicznym wykonywaniem zadań ruchowych;
  • Jakość, a nie ilość – dla optymalizacji efektów uzyskiwanych z ćwiczeń ważniejsze jest zachowanie wysokiej jakości ćwiczeń nawet kosztem zminimalizowania ich ilości niż wykonanie dużej ilości powtórzeń, ale w sposób niestaranny bądź zawierający błędy w technice.
Akceptujemy karty: